Ο άγνωστος γιος της Σπεράντζας Βρανά

Ο άγνωστος γιος της Σπεράντζας Βρανά

Ο Νίκος Χωματιανός υιοθετήθηκε από τη Σπεράντζα Βρανά στα μέσα της δεκαετίας του ’80, όταν εκείνος ήταν 32 χρόνων. Από παιδάκι όμως βρέθηκε στη ζεστή αγκαλιά της -ως δεύτερη μητέρα του- και μέχρι το τέλος της ζωής της ήταν μαζί της δεμένος με πολύ στενή σχέση. Για το πλατύ κοινό θεωρείται ο… άγνωστος...
γιος της!

Μιλώντας αποκλειστικά στην «Espresso της Κυριακής» φωτίζει με πολλές λεπτομέρειες την έντονη προσωπικότητα της θετής μητέρας του. «Το μεγαλείο της ανιδιοτέλειάς της, δηλαδή το να πάρει ένα παιδάκι και να βάλει μπελάδες στο κεφάλι της και στη ζωή της χωρίς κανένα όφελος, το εκτιμώ όσο τίποτε άλλο» δηλώνει με αγάπη για εκείνη. Αποκαλύπτει το βουβό δράμα που ζούσε επί είκοσι πέντε χρόνια με την «ανημποριά» της, όπως χαρακτήριζε η ίδια τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε στην κίνησή της και τους πόνους που βίωνε χωρίς να το δείχνει προς τα έξω. «Ηταν γενναία και αξιοπρεπής ώς τον θάνατό της» τονίζει.

Ο κ. Χωματιανός αναφέρεται και στις επιθυμίες της σχετικά με τα βιβλία της που ήθελε να γίνουν τηλεοπτικές σειρές. Υποστηρίζει σχετικά: «Η Βάνα Μπάρμπα και ο Γιάννης Μπέζος είναι οι ηθοποιοί που είχε επιλέξει για να ζωντανέψουν ήρωές της». Θέλοντας να προχωρήσει σύντομα στην πραγματοποίηση των επιθυμιών της και να διατηρήσει ζωντανή τη μνήμη της μας εξηγεί ότι αν δεν γίνει κάτι με τον Λάκη Λαζόπουλο, που όπως λέει έχει στα χέρια του κάποια επεισόδια από το βιβλίο της «Τολμώ», θα απευθυνθεί σε άλλο όνομα, όπως ο Αλέξανδρος Ρήγας.

- Κύριε Χωματιανέ, στο αυτοβιογραφικό βιβλίο της, το «Τολμώ», η Σπεράντζα αναφέρεται σε εσάς με πολλή αγάπη. Τι θυμόσαστε από εκείνα τα χρόνια;
Κατ’ αρχάς, να σας πω ότι η Σπεράντζα ήταν για μένα μια μητέρα εφάμιλλη με τη φυσική μου μητέρα. Η μητέρα που με γέννησε, η Ασπασία, ζει ακόμη και για αρκετά χρόνιια συνυπήρχαμε και οι τρεις. Ακόμη και λίγες μέρες προτού φύγει από τη ζωή ήμασταν και οι τρεις στο σπίτι της Σπεράντζας. Τις αγαπούσα και τις δύο. Αλλά αυτό που έκανε σε μένα η Σπεράντζα, δηλαδή το να με βάλει στη ζωή της και να με αγκαλιάσει με τέτοια αγάπη, είναι συγκινητικό και θα της το χρωστάω πάντα. Οσο ζω, από το μυαλό μου και από την καρδιά μου δεν θα τη βγάλω ποτέ! Το μεγαλείο της ανιδιοτέλειάς της, δηλαδή το να πάρει ένα παιδάκι και να βάλει μπελάδες στο κεφάλι της και στη ζωή της χωρίς κανένα όφελος, το εκτιμώ όσο τίποτε άλλο!

- Πώς φτάσατε στη ζεστή αγκαλιά της Σπεράντζας;
Η φυσική μου μητέρα ήταν ένα αδικημένο κορίτσι που κακόπεσε και βρέθηκε με ένα παιδί στην κοιλιά… Ετσι, με πήγε στο Δημοτικό Βρεφοκομείο «Μητέρα» και στη συνέχεια για ένα διάστημα με πήρε μια ανάδοχη οικογένεια. Εκείνη την εποχή η φυσική μου μητέρα πήγε στο σπίτι της Σπεράντζας να τη βοηθήσει σε κάποιες δουλειές γιατί ήταν πολυάσχολη. Η Σπεράντζα αντιλήφθηκε ότι η μητέρα μου έκρυβε ένα μυστικό, γιατί η γυναίκα ήταν αυτό που λέμε «γάτα με πέταλα», και την έκανε και μίλησε… Ετσι με ανέλαβε από παιδάκι, σε ηλικία ενάμιση χρόνων και μου πρόσφερε τα πάντα.

troktiko.blogspot.com